Bouwen aan hoop,

Samen bouwen aan blijvende verandering!

Wereldwijde kaders, lokale uitdagingen

De Europese Unie heeft een belangrijk doel: het hoger onderwijs internationaler maken en beter laten aansluiten op de Sustainable Development Goals (SDG’s). Het is een ambitieus en bewonderenswaardig streven. In de praktijk stuit dit doel echter vaak op obstakels, vooral in landen waar onderwijssystemen zijn gevormd door koloniale erfenissen en complexe politieke realiteiten.

Wereldwijd staat de democratie onder druk. Begrippen als ESG (Environmental, Social and Governance) en DEI (Diversity, Equity and Inclusion) worden zowel in universiteiten als in bestuurskamers van bedrijven volop bediscussieerd. In dit veranderende landschap staan instellingen voor een cruciale keuze:

Passen zij hun manier van werken aan om een steeds complexere wereld het hoofd te bieden, of blijven zij vertrouwen op verouderde modellen die deze veranderingen negeren?

Tegelijkertijd transformeert en beïnvloedt AI  hoe we denken over werk, de waarde en zelfs wat het betekent om mens te zijn. Bedrijven staan voor praktische vragen: investeren ze in nieuwe software, of richten ze zich op het opleiden van hun mensen?

Programma’s zoals Erasmus+① en EC2U② ondersteunen internationaal leren en mobiliteit, maar er bestaat nog steeds geen wereldwijd systeem dat leren buiten traditionele klaslokalen volledig erkent, vooral niet in het zuidelijke halfrond. En juist daar vindt vaak het meest waardevolle leren plaats: in informele economieën, via praktijkgerichte leiderschapservaring en door direct te werken met complexe sociale systemen.

Dit is niet de rand van het onderwijs; dit is de frontlinie van oplossingen voor de onderling verbonden uitdagingen van de wereld.

Hoe universiteiten reageren, bepaalt of zij musea van theorie worden of motoren van echte verandering.
Hoe bedrijven reageren weerspiegelt hoe serieus zij hun rol in de samenleving nemen.
Hoe studenten reageren, vormt het soort wereldburgers dat zij worden en hoe zij toekomst geven aan de wereld waar zij in willen leven.

Ready4Life bevindt zich op het snijvlak van deze groepen. Wij plaatsen uitzonderlijke stagiairs in impactvolle ESG-projecten in Afrika, verlagen de kosten van het creëren van impact en bouwen partnerschappen die organisaties helpen complexiteit om te zetten in gecoördineerde actie, zoals een orkest waarin verschillende instrumenten samenkomen om muziek te maken.

Toelichting
Erasmus+ is een programma van de Europese Commissie dat onderwijs (formeel en informeel), training, jeugd en sport ondersteunt binnen en buiten Europa.
EC2U  is een Europese universiteitenalliantie die een gedeelde, grensoverschrijdende leeromgeving bevordert voor studenten, onderzoekers en steden.

 
 

Hoe dit zich in de praktijk manifesteert

Enkele van onze studenten werden onlangs geplaatst bij organisaties in Gqeberha in Zuid-Afrika. Afkomstig uit sterk geoptimaliseerde systemen waren zij verrast door het lokale tempo: tijdsafspraken waren informeler, sociale hiërarchieën speelden een grote rol en succes hing meer af van vertrouwen dan van strakke processen. Het concept in Afrika hebben wij de tijd jullie hebben de klok is een concept die in diepte wordt ervaren.

 

“Eerst probeerde ik alles te organiseren om te rapporteren over de afgesproken resultaten. Maar al snel realiseerde ik me dat echte betrokkenheid ontstaat wanneer mensen ideeën op een transformerende manier internaliseren en niet alleen taken afvinken.”

Haar eindrapport leidde bijna tot zorgen bij haar universiteit, omdat de resultaten niet duidelijk gedefinieerd waren. Wij legden uit dat wat écht telde, was hoeveel ze was gegroeid in aanpassingsvermogen, reflectievermogen, humble mind en kritisch denken.

Voor docenten en mentoren die het veldwerk zelf hadden meegemaakt, was het duidelijk: onze studenten navigeren door taalbarrières, postkoloniale geschiedenissen en gelaagde sociale contacten en dragen toch op betekenisvolle wijze bij. Ze doen dit niet alleen als studenten, maar als mensen die zich, al is het gedeeltelijk, onderdompelen in het leven van degenen met wie ze samenwerken.

De kloof tussen academie en activisme

Wetenschappers zoals Boaventura de Sousa Santos (2018), Sabrina Andreotti (2011) en Stein (2019) hebben een zorgwekkend patroon benadrukt dat bekendstaat als cognitieve extractie. Studenten in het Zuidelijk Halfrond produceren kennis die geworteld is in hun eigen ervaringen, maar om academische erkenning te krijgen, moeten zij deze vaak aanpassen aan Noordelijk Halfrond academische kaders.

  • Zuidelijke contexten worden behandeld als louter case studies.
  • Inheemse wijsheid wordt gereduceerd tot achtergrondgeluid.
  • Tegen de tijd dat deze kennis erkend wordt, lijkt het vaak afkomstig uit het noorden.
  • De student die de kennis heeft gecreëerd krijgt weinig erkenning en de gemeenschappen die deze kennis hebben gekoesterd profiteren er niet van.

Toekomstige leerlingen erven zo’n systeem dat ongelijkheid in stand houdt in plaats van aan te pakken.

Dit proces hangt nauw samen met wat we epistemische witwaspraktijken kunnen noemen. Oorspronkelijk bedacht door datawetenschapper Cathy O’Neil om te beschrijven hoe algoritmes vooringenomenheid verbergen onder het mom van neutraliteit, gebruiken wij de term hier om te laten zien hoe academische systemen zuidelijke kennis uit de context halen en doen alsof het objectief van het noorden is, vaak terwijl studenten vaak afgestraft worden voor het echt betrekken van de omgeving waar de kennis vandaan komt.

Een duidelijk voorbeeld: de San kenden de hoodia-plant die het hongergevoel onderdrukte. Noordelijke laboratoria patenteerden en commercialiseerden deze kennis, zonder de San enige erkenning te geven.

 

Ditzelfde risico bestaat ook bij stages voor studenten. Wanneer beoordelingscriteria te rigide zijn, blijven bijdragen die lokale gemeenschappen helpen vaak onopgemerkt, en missen universiteiten belangrijke lessen over hoe bedrijven regelgevende gaten uitbuiten, vooral in het zuidelijke halfrond.

Als universiteiten deze neokoloniale dynamieken zouden erkennen, zouden ze hun werkwijzen, inclusief investeringen van hun fondsen, beter kunnen afstemmen op de Sustainable Development Goals (SDG’s).

 

De aanpak van Ready4Life:

  • We nodigen instellingen uit om een model te volgen dat goede intenties omzet in concrete actie. De Europese Commissie riep in 2017 in de “Renewed EU Agenda for Higher Education” op tot internationalisering die verder gaat dan alleen studentenmobiliteit, en die eerlijke samenwerkingen met instellingen in ontwikkelingslanden stimuleert.
  • We voeren samen ontwikkelde, contextgerichte leerervaringen uit (zoals aanbevolen door het Sustainable Development Solutions Network, 2023).
  • Studenten, universiteiten en bedrijven werken samen aan ESG-projecten die echte impact hebben op de gastgemeenschappen.
  • Opeenvolgende cohorten bouwen voort op het werk van hun voorgangers en creëren zo een blijvende erfenis van verandering.

Het resultaat: complexiteit wordt samenwerking, context wordt kans, en kennis wordt directe ESG-impact.

Wat bedrijven er aan hebben.

Stagiairs verlichten de druk op ESG-initiatieven en vergroten tegelijkertijd de impact. Bedrijfsmiddelen en investeringen in gemeenschappen worden vaak niet volledig benut, maar stagiairs kunnen deze kloof opvullen en zo de volledige waarde van sociale, ontwikkelings- en ESG-investeringen van een bedrijf ontsluiten door gerichte, praktijkgerichte ondersteuning.

 

In Zuid-Afrika sluit deze aanpak ook aan bij de doelstellingen van B-BBEE (Broad-Based Black Economic Empowerment), waardoor lokale en internationale bedrijven zowel aan wettelijke vereisten voldoen als betekenisvolle lokale impact creëren.

Met andere woorden: het Ready4Life-ecosysteem stelt bedrijven in staat om investeringen om te zetten in tastbare verandering, door talent, strategie en betrokkenheid bij de gemeenschap te combineren voor maximale impact:

  • Deskundige ondersteuning bij projecten die aansluiten bij transformatie-, SDG- of ESG-doelen
  • Lagere uitvoeringskosten, doordat stagiairs de reikwijdte van beperkte budgetten vergroten
  • Betere naleving van B-BBEE-, Skills Development- of Enterprise Development-vereisten
  • Positieve reputatie door bij te dragen aan concrete, publiceerbare resultaten

Onze stagiairs worden geplaatst om waardevolle ervaring op te doen terwijl ze echte impact maken. Wanneer zij slagen, profiteren ook de bedrijven, gemeenschappen en universiteiten waarmee ze samenwerken.